Równe Traktowanie w Pracy

Kodeks Pracy – Dział Pierwszy – Rozdział IIa – Równe traktowanie w zatrudnieniu

Pracownicy powinni być traktowani jednakowo, jeśli chodzi o warunki zatrudnienia, możliwość awansu oraz dostępu do szkoleń podnoszących kwalifikacje.

Równe traktowanie powinno obowiązywać bez względu na wiek, płeć, rasę, wyznania religijne, orientację seksualną, niepełnosprawność, narodowość, poglądy polityczne lub pochodzenie etniczne, a także bez względu na to, czy pracownik jest zatrudniony na czas określony czy nieokreślony oraz w pełnym lub niepełnym wymiarze pracy.

Dyskryminowanie bezpośrednie i pośrednie

Dyskryminowanie w sposób bezpośredni następuje, gdyby pracownik z wyżej wymienionych powodów miałby być traktowany gorzej w porównaniu z innymi pracownikami w danej sytuacji.

Dyskryminowanie pośrednie następuje wtedy, gdy w skutek neutralnego z pozoru rozporządzenia i kryterium dla pracownika miałyby wystąpić dysproporcje w porównaniu z innymi pracownikami bądź miałby on mniej korzystne warunki nawiązania lub rozwiązania stosunku pracy a także gorsze warunki zatrudnienia, mniejszą możliwość awansu lub dostępu do szkoleń podnoszących kwalifikacje.
 

Rodzaje dyskryminacji

Przejawami dyskryminowania są także:

• Zachęcanie pracownika do naruszenia zasad równego traktowania, oraz

• Niepożądane zachowanie, które miałoby na celu lub w swoich skutkach naruszenie godności osobistej pracownika, a w szczególności stworzenie wrogiej, uwłaczającej i poniżającej dla niego atmosfery

Na dyskryminowanie ze względu na płeć mogą się również składać fizyczne, werbalne lub pozawerbalne elementy (molestowanie seksualne).

Podporządkowanie się przez pracownika molestowaniu lub molestowaniu seksualnemu a także podjęcie przez niego działań mających na celu przeciwstawienie się molestowaniu lub molestowaniu seksualnemu nie może powodować żadnych negatywnych konsekwencji dla pracownika.